 |
 |
|
| مبناي پرواز انسان، عشق معنوي است عشقي حقيقي به معبودي بي همتا بدانسان كه در او غرق شويم |
|
این پنج شنبه ها که به پاییز می رسند از برگریز حادثه لبریز می رسند پشت شتاب ثانیه ها پیر می شوند بی تو پر از شقاوت پاییز می رسند کابوس ها که خواب مرا تیغ می کشند هر لحظه، بی ملاحظه، یکریز می رسند تق تق، کسی ست پشت در، اشباح شیشه ای انبوه، مه گرفته، غم انگیز می رسند شاید جریمه هوس کال آدمند این لحظه ها که وسوسه آمیز می رسند دست خودم که نیست غزل های تازه ام شیدایی قلندر تبریز می رسند شاعر گریست خسته کنار پیاده رو آن چشم های حادثه جو نیز می رسند!
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه هفدهم خرداد 1388ساعت <-لحظات تنهايي-> توسط کبوتر امام رضا(ع) |
|
|
۱۳ سال پیش هم پنج شنبه بود که تو رفتی و تا قیامت تنهایمان گذاشتی
دلم برای نوازشهای بی پیرایه ات تنگ شده ای کاش فقط یکبار دیگر میشد ببینمت ولی به زودی شب هجران به سر خواهد رسید و خورشید وصال طلوع خواهد نمود الهی دلتنگم دلتنگم دلتنگم........... |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دوازدهم خرداد 1388ساعت <-لحظات تنهايي-> توسط کبوتر امام رضا(ع) |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| هو الاول و الاخر و الضاهر و الباطن |
خوشا بحال آن سبک بالان که عاشقانه پر پرواز گشودند و به سوی معبود خویش رفتند.
خدا کند ما هم لایق شویم خوشا به حال آن سبک بالان که مانند مولای غریبشان و با مولایشان پرواز کردند و به سوی معشوق خویش پر گشودند مولا جان پر پرواز ما هم ... |
| پیوندهای روزانه |
|
تصاویر مردم سنگ شده شهر پمپی آرشیو پیوندهای روزانه |
| لخته های دل |
|
خرداد 1388 اردیبهشت 1388 |
| عرشيان |
|
خورشيد سرد عرفه سكوت آفتاب |
|
RSS
|
